Salomon Trail Running 2011

Od czego tu zacząć… Mam kilka wątków.
Miałem zacząć od najbardziej kontrowersyjnego, czyli Konkursu Kia Picanto, ale nie chce mi się już o tym gadać. Mam nadzieję, że organizatorzy wyciągną wnioski i uda im się przeprosić biegaczy i przekonać ich, że nadal chcą dla nich organizować te wspaniałe zawody.
Biegło się wyśmienicie. Na pół godziny przed startem przestał padać deszcz, a temperatura w okolicach 12 stopni była wręcz idealna. Tym razem wystartowałem spokojnie. Zresztą w tym tłumie trudno było wystartować inaczej jeśli nie stało się na pierwszej linii. Po kilometrze zobaczyłem przed sobą swoich odwiecznych rywali Marcina i Artka. Wiedząc, że dotychczas przeważnie ze mną wygrywali, postanowiłem siąść im na ogonie i zaatakować przed metą. Wkrótce jednak okazało się, że Artek biegnie szybciej niż Marcin, więc zdecydowałem się na trzymanie tego samego tempa co on, zwłaszcza, że on kontrolował je na swoim Garminie. Biegliśmy obok siebie, równym tempem prawie do połowy trasy. Niestety tuż przed nawrotką złapała mnie kolka i musiałem odpuścić. Na drugiej połowie dystansu wyprzedziło mnie aż 26 zawodników i była ona gorsza od pierwszej o ponad 1 minutę. Na szczęście ból przeszedł koło 8 kilometra i dzięki temu udało mi się dobiec do mety w czasie 39:16. Brakło mi 6 sekund do życiówki, ale i tak jestem bardzo zadowolony, bo to kolejny krok w dążeniu do złamania 38 minut.
Po zawodach strasznie przeciągany był czas do dekoracji. Moim zdaniem zupełnie nietrafione było prowadzenie licytacji. Miałem się zbierać tuż po tym jak pozostali członkowie mojego firmowego zespołu rozjechali się do domów, ale kolega stanowczym tonem zwrócił mi uwagę, że chyba sobie żartuję, że się zbieram skoro zaraz będę wzywany na podium. Moje zdziwienie było wielkie, bo okazało się, że na liście wyników, przy moim nazwisku widniała adnotacja, Sk-3, co oznaczało III miejsce w Mistrzostwach Gminy Skawina. Zupełnie zapomniałem o tym, że moim marzeniem było zająć w tej kategorii pierwsze miejsce. I byłoby pierwsze, gdybym nie dał się wyprzedzić na drugiej połowie dystansu pozostałym dwóm Skawinianom. Tak czy siak, było mi bardzo miło po raz pierwszy stanąć na podium i trzymać w ręce puchar.
Dzięki poradom naszego Trenera wiem jakiego rodzaju treningu mi zabrakło. Biorę sobie to do serca i zamierzam znów wkrótce zaatakować 38 minut.
Do zobaczenia we środę!

Czołówki są zbędne. W miarę jasno jest do 20-tej, a treningi zazwyczaj kończą się przed 20-tą.

Rafał, jak to się stało, że się nie spotkaliśmy pod Jasną Górą?? Taki rześki to ja nie byłem, chciałem złamać 40 i znowu się nie udało. Za to w Krakowie 20 złamane! Gratulacje dla wszystkich! Dziękuję Darkowi za doping na finiszu biegu pamięci.

Miałem się pojawić na moment w garniaku, ale spotkanie z szefem Małopolskiej Policji i Panią Wiceprezydent trwało dłużej niż się spodziewałem. Do zobaczenia w przyszłą środę.No chyba, że ktoś biegnie jutro w Częstochowie albo w Biegu Pamięci, to wtedy jest szansa, że spotkamy się wcześniej :)

Gratulacje dla wszystkich, którzy dziś ukończyli półmaraton. Dla zwycięzcy i wszystkich, którzy pobili swoje życiówki bądź nie. Spotkałem dziś kolegę, z którym pracowałem. Wiedziałem, że jego ojciec jest jednym z najlepszych polskich maratończyków, ale nie wiedziałem, że trenuje Andrzeja. Świat jest mały. Ja dziś tylko kibicowałem, bo bardzo wolnym tempem wracam do formy. Wczoraj na 10km w Brzeszczach ledwo zmieściłem się w 42 minutach. Do zobaczenia na ścieżkach!

No proszę, nie było mnie ledwie kilka miesięcy, a tu takie postępy. Byłem mocno zaskoczony wynikiem Darka. Gratulacje! Widzę, że przede mną jeszcze dużo pracy, żeby wrócić do formy. Ale będę Was gonił póki mi nogi nie amputują ;)

Też się wybieram żeby sprawdzić jak forma po mojej długiej labie. Do zobaczenia!

Bardzo artystyczne! Moje ulubione jest z Darkiem wchodzącym w nadprzestrzeń:
https://picasaweb.google.com/103781892564812522047/SalomonLasekWolski29062011#5624155589453933426 :)

Chwaliłbym się gdybym wykonał plan, czyli poniżej 1:30, ale nie słuchałem swoich stóp i jedna z kostek o mało mnie nie wyeliminowała n ostatnich 2 km, których z bólu nie byłem w stanie zrobić poniżej 4:30/km. No, a teraz jadę na lekach oraz maściach i modlę się, żeby mi przeszło przed 17 kwietnia. Tak więc, w najbliższą niedzielę się nie zobaczymy. Pozdrawiam wszystkich!

A nas kiedy nauczysz tak szybko zasuwać? Co, boisz się, że w końcu cię dogonimy? :)

Ale ja wcale nie napisałem, że było źle. Jak zwykle było bardzo miło was zobaczyć i dziękuję, że pozwoliliście mi sobie potowarzyszyć przez pierwsze 5 km. Rozumiem, że nie przyznawaliście się, że macie umówione randez vous tylko we dwoje, bo jeszcze zachciałoby mi się do was dołączyć :D Do zobaczenia!

No i znowu było nas tylko dwoje. I nie posłuchaliśmy cię, bo zrobiliśmy prawie 14km w niecałe 1:10.

No tym razem grupa nie była zbyt liczna, ale mimo wszystko daliśmy radę 17 kilometrom w 1:28.